تبليغاتX
paymanshaikhi
دومين روز سمينار تئاتر کشورهاي اسلامي
دومين روز سمينار تئاتر کشورهاي اسلامي برگزار شد
چهارشنبه 9 بهمن 1387  ساعت 1:08:00 PM      تعداد بازدید: 35
ايران تئاتر -  سرویس خبر 0 نظر نسخه‌ی چاپ

پيمان شيخي:

دومين روز سمينار تئاتر کشورهاي اسلامي با حضور هنرمنداني از کشورهاي ترکيه، آذربايجان، پاکستان و آمريکا در سالن کنفرانس مجموعه تئاترشهر برگزار شد.
به گزارش سايت ايران تئاتر، در ابتداي اين سمينار مليحه گوهر، مدير هنري کمپاني هنري آجوکا با ابراز خوشحالي از حضور در ايران گفت:«وقتي به کشورهايي مثل ايران نگاه مي‌کنيم مي‌بينيم که يک سنت قديمي براي تئاتر وجود داشته است. ‌‌با تحقيقاتي که انجام داده‌ام قصد دارم درک خود را از هويت پاکستاني در تئاتر نشان دهم. وقتي 30 سال قبل کارمان را آغاز کرديم گذشته‌اي نداشتيم که به آن تکيه کنيم و کار سنتي و پاکستاني نداشتيم. البته ما يک سنت تئاتري مردمي داشتيم که متاسفانه به دليل عدم حمايت دولتي عملاً در حال از بين رفتن بود. در مورد محتواي کار، ما مشکلي نداشتيم چرا که تئاتر ما سياسي بود ولي آن چيزي که براي ما جاي سوال بود فرم کار بود که ما چه نوع تئاتري را بايد اجرا کنيم.»
وي در ادامه افزود:«شکلي که در تئاتر انتخاب کرديم در سنت ريشه داشت و با توجه به اين که ارتباط ما را با سنت قطع کرده بودند سعي ما در دوباره سازي اين شکل سنتي بود و در واقع هنرهاي معاصر را با سنت گره زديم. بايد بگويم با اين که کشور ايران نيز اسلامي است، اما به تئاتر احترام گذاشته مي‌شود ولي در پاکستان مشکل ما عقيدتي و حضور زنان در تئاتر است و در حقيقت ما در محيطي خصومت‌آميز فعاليت داريم. پس از پايان ديکتاتوري نظامي در اوايل دهه 80 و با حضور بي‌نظير بوتو فضاي بهتري در پاکستان به وجود آمد. پس از 11 سپتامبر، اوضاع ما کمي بهتر شد چرا که پرويز مشرف تصميم داشت تصوير زيباتري از خود نشان دهد و ما با وجود سانسور کم از تجهيزات دولتي استفاده کرديم. ما به روستاها مي‌رويم و نمايش‌هايي اجرا مي‌کنيم که مسائل آن‌ها را به نمايش مي‌گذارد. ما کارهاي مختلفي انجام مي‌دهيم اعم از ترجمه، اقتباس و...»
وي گفت:«در پاکستان چهار گروه تئاتري وجود دارد که کارهاي با کيفيت بالا ارائه مي‌دهند اما در دانشگاه‌هايمان آموزش تئاتر نداريم و کارهايي که انجام مي‌دهيم بر مبناي تجربيات شخصي‌مان است. ما با هندي‌ها ارتباط خوبي داريم و به ما آموزش مي‌دهند، چرا که کار با هندي‌ها بسيار آسان است و ما سنت‌ها و زبان مشترکي داريم. به هر حال ما از تخصص ساير کشورها نيز استفاده کرده‌ايم‌ مثل انگليس و آلمان. ولي با توجه به وضع اقتصادي پاکستان فعلاً اين ارتباط قطع شده است. ما راه‌هايي پيدا کرديم تا تماشاگران بتوانند با ما ارتباط برقرار کنند. فرمي که ما از آن استفاده کرده‌ايم، بهره‌گيري از تفکر صوفي است چرا که با اشعار و پيام‌هاي خود همواره توانسته‌اند با مردم ارتباط برقرار کنند. به همين دليل نيز ما از اين تفکر استفاده کرديم. تئاتر ما با يک خطر جدي ديگر مواجه است ولي ما اميدمان را از دست نمي‌دهيم و کارمان را ادامه خواهيم داد.»
در ادامه اين سمينار، "جلال مورد‌نيز" از ترکيه به ارائه مقاله‌اي پرداخت و گفت:«قدر مسلم ارائه تابلويي بزرگ از يک کشور ممکن نيست. مناقشات ما براساس چند مسئله است که البته محدود به کشور ترکيه نمي‌شود. اين مباحثات شامل مباحث عمومي و غرب، آموزش و تفريح و مدرنيته است. تصور همگان از شنيدن اسم تئاتر همان تئاتر دولتي است، در برخي از کشورهاي اسلامي مناقشات در ارتباط با تئاتر رسمي دولتي وجود دارد. ابتدا با يک سوال عمومي شروع مي‌کنم که ارتباط تئاتر با بافت مردمي ترکيه چيست؟ با يک ارزيابي عمومي به مدل‌هاي نمايشي چون قره‌گوز‌، ‌معرکه‌گيري‌، گردش با پاييز و بهار و نمايش‌هاي کوچک ديگر مواجه مي‌شويم. اما نمايش رسمي و جدي وجود نداشت. تئاتر مدرن ترکيه از اواسط قرن 19 توسط هنرمندان ارمني شکل گرفت که فقط هنرمندان ارامنه در آن فعاليت داشتند. اين تئاتر مدرن بعد از اعلام جمهوري در ترکيه يعني از سال 1930 به بعد شکل گرفت. پس از ظهور جمهوري اين تئاتر با هدف تک زبان بودن دولت ملي به وجود آمد و در جهت گسترش تئاتر تا روستاهاي مختلف فعاليت کرد. ‌جمهوري‌خواهان جمهوري را سمبلي براي تئاتر مدرن مي‌دانستند. سازمان دولتي تئاتر ترکيه از سال 1949 به وجود آمد و امروز به صورت يک اداره مرکزي درآمده و طي مدت 12 سال صاحب 43 سالن تئاتر و 800 بازيگر شده است.»
در ادامه اتابک نادري به عنوان مترجم و قرائت کننده متن ترجمه شده جنت‌ سليم‌آوا گفت:«بيش از 32 گروه دولتي در آذربايجان فعاليت مي‌کنند. 11 گروه دولتي در باکو و مابقي در شهرهاي ديگر آذربايجان مثل گنجه، لنکران، داخ، نخجوان و... فعاليت دارند. بيش از 50 گروه غير دولتي نيز در آذربايجان فعاليت دارند‌‌. تئاتر آذربايجان ‌يک تئاتر رئاليستي و روانشناختي است که خانم سليم‌آوا يک مطلب علمي در رابطه با آن ارائه مي‌دهند.»
پس از صحبت‌هاي نادري سليم‌آوا گفت:«پيتر بروک کارگردان بزرگ انگليسي، تئاتر را به دو قسمت زنده و مرده تقسيم کرده است. تئاتر زنده از آن جهت مورد توجه است که مي‌توان واکنش تماشاگر را ديد و ارتباط بين بازيگر و تماشاگر وجود دارد. اما اين بدان معنا نيست که بايد صحنه‌اي زيبا و مجلل با لباس‌هاي فاخر مهيا شود. در تمام اين‌ها اگر بازيگر از خود انرژي بروز ندهد تاثيري در تماشاگر نخواهد داشت. تئاتر مي‌تواند بسيار فقير باشد و با لباس‌هاي ساده اما در آن بين تجربه بازيگر و تماشاگر انتقال پيدا کند و اگر تماشاگر با آن تئاتر احساس زندگي کند به آن، تئاتر زنده مي‌گويند. ‌پيتر بروک مي‌گويد: نمايش‌هاي تعزيه در زمان شاه ممنوع شده بود به همين دليل مرا براي ديدن تعزيه به يک ده کوره بردند. در آن جا ميدانگاهي را ديدم که درکوچه‌اي خاکي و با حضور مردم پر شده بود. آن موقع جدا کردن مردم از بازيگران کار سختي بود. نمايش‌ شروع شد و تماشاگران با احساسات فراوان تعزيه را مي‌ديدند ‌و من که زبان فارسي را متوجه نمي‌شدم از کنار کار را مي‌ديدم. ‌در اين تعزيه هيچ دکور و نورپردازي وجود نداشت، ولي تاثيرات نمايش به گونه‌اي بود که بغضي گلوي تماشاگران را مي‌فشرد و اشک از چشمان‌شان جاري مي‌شد. پس از بازگشت بروک به تهران قرار شد ‌تعزيه را در جشنواره‌اي در اصفهان شرکت دهند. صحنه بسيار زيبايي مهيا شد و بازيگران با لباس‌هاي فاخر کار را اجرا کردند. در روستا همه چيز ساده ولي زنده بود ولي در اصفهان همه چيز زيبا ولي مرده بود. اين تفاوت نمايش زنده و مرده است و ما به اين شکل از تئاتر زنده سخن مي‌گوييم.»
وي تصريح کرد:«براي به وجود آمدن تعامل و يا حس بين تماشاگر و بازيگر، اصول زيادي بين اين دو‌ وجود دارد که از همه مهمتر باور کردن اتفاقات صحنه بدون شکل دادن به آن است. ‌براي من سه اصل در بازيگري اهميت دارد. اولي خصوصيات ارگانيکي بازيگر است که يا استعداد ذاتي‌ يا سيستم تربيتي است. دوم قابليت بداهه‌پردازي و بنيادگذاري شخصيت بازيگر است که بايد تفکر شخصي خود را داشته باشد. خصوصيت ارگانيک يعني کارکرد حواس پنج گانه بازيگر در صحنه و قابليت دارا بودن نزديکي در صحنه. به قول استانيسلاوسکي بازيگر بايد هر آن چه که مي‌شنود با باور و ايمان کامل ارائه دهد. شما مي‌توانيد نظر مرا نپذيريد و با توجه به فاصله زياد تماشاگران و بازيگران در تئاترهاي بزرگ آن را رد کنيد، اما جادوي تئاتر در اين امر نهفته است و اگر بازيگر انرژي را به درستي ‌مصرف کند، فاصله مطرح نيست و مفهوم به دورترين تماشاگر انتقال پيدا خواهد کرد. به قول سعدي مشک آن است که خود ببويد نه آن که عطار بگويد.»
در پايان اين سمينار سينيا کروت از آمريکا نيز در مورد تحقيقات خود پيرامون تئاتر عرب به ايراد سخن پرداخت.
 
دومين روز سمينار تئاتر کشورهاي اسلامي برگزار شد
چهارشنبه 9 بهمن 1387  ساعت 1:08:00 PM
در پاکستان چهار گروه تئاتري وجود دارد که کارهاي با کيفيت بالا ارائه مي‌دهند اما در دانشگاه‌هايمان آموزش تئاتر نداريم و کارهايي که انجام مي‌دهيم بر مبناي تجربيات شخصي‌مان است. ما با هندي‌ها ارتباط خوبي داريم و به ما آموزش مي‌دهند، چرا که کار با هندي‌ها بسيار آسان است و ما سنت‌ها و زبان مشترکي داريم.  [ ادامه ]

|+|نوشته شده در جمعه 11 بهمن1387 ساعت 14:28 توسط پیمان شیخی |
آخرین نوشته ها
بزرگواران سلام
جلسه نقد و بررسی نمایش رستم و سهراب
نمایش: باغ شکر پاره کارگردان: دکتر قطب الدین صادق عکس از : پیمان شیخی
عکس پرتره هنرمندان عکس از : پیمان شیخی شماره 3
نمایش: مرثیه ای برای یک سبک وزن کارگردان: ایوب آقاخانی عکس : پیمان شیخی
جلسه پرسش و پاسخ نمایش " مرثیه ای برای یک سبک وزن
حضور محمد خزایی در برنامه صدای صحنه رادیو گفت و گو
برنامه رادیویی " پیدا و پنهان"
سلطان عثمانف در برنامه " جام ارگ" رادیو تهران
درباره ی آلبوم با مردم بیگانه
آرشيو وبلاگ
88/08/01 - 88/08/30
88/07/01 - 88/07/30
88/06/01 - 88/06/31
88/05/01 - 88/05/31
88/04/01 - 88/04/31
88/01/01 - 88/01/31
87/12/01 - 87/12/30
87/11/01 - 87/11/30
87/10/01 - 87/10/30
87/09/01 - 87/09/30
87/08/01 - 87/08/30
87/07/01 - 87/07/30
87/06/01 - 87/06/31
87/05/01 - 87/05/31
87/04/01 - 87/04/31
87/03/01 - 87/03/31
87/02/01 - 87/02/31
87/01/01 - 87/01/31
86/12/01 - 86/12/29
86/11/01 - 86/11/30
86/10/01 - 86/10/30
86/09/01 - 86/09/30
86/08/01 - 86/08/30
86/07/01 - 86/07/30
86/06/01 - 86/06/31
86/05/01 - 86/05/31
86/04/01 - 86/04/31
86/03/01 - 86/03/31
86/02/01 - 86/02/31
86/01/01 - 86/01/31
85/12/01 - 85/12/29
85/11/01 - 85/11/30
85/10/01 - 85/10/30